W sierpniu 1968 r. uruchomiono seryjną produkcję motocykla M17 Gazela. Był on jedynym modelem wytwarzanym w Polsce, który miał reflektor zintegrowany ze zbiornikiem paliwa.

To dlatego snop światła zawsze padał prosto, bez względu na skręt kierownicy, podobnie jak w samochodach. Wielką nadzieję kieleckich Zakładów Wyrobów Metalowych „SHL” wytwarzano tylko dwa lata i nigdy nie doczekała się następcy. Motocykl z nowoczesnym, jednocylindrowym, dwusuwowym silnikiem W-2 zaprojektowanym przez zmarłego w tym roku inż. Wiesława Wiatraka powstał w liczbie 50 tys. egz. z czego ok. 15 tys. egz. wysłano na eksport.

Czemu Gazela poniosła porażkę? Model po prostu nie trafił na swój czas. Gdy pojawił się na rynku, w Polsce spadło zainteresowanie motocyklami. Ludzie tęsknili do czterech, a nie dwóch kółek. Nowatorskie rozwiązania zastosowane w Gazeli podniosły także jej cenę. Trzeba było za nią zapłacić 17,3 tys. zł co w 1968 r. przekraczało równowartość siedmiu pensji. Pod koniec lat 60 głównymi nabywcami motocykli byli mieszkańcy wsi i małych miasteczek. Im na wspomnianych nowoczesnych rozwiązaniach nie zależało. Patrzyli przede wszystkim na cenę i… kupowali „Wueskę”.

Problemem, który trapił Gazelę były też awarie w układzie przeniesienia napędu (głównie skrzynia biegów) z uwagi na dysponowaną moc silnika. Dodatkowo silnik W-2 posiadał dość częstą tendencję do zacierania się w okresie docierania silnika. Brak popytu i zmiana profilu działalności Zakładów Wyrobów Metalowych „SHL” przyczynił się do zatrzymania produkcji w czerwcu 1970 r.

Gazelę można obecnie oglądać na wystawie Narodowego Muzeum Techniki w Warszawie pt. „Perły motoryzacji w Polsce: prototypy i klasyki, legendy i fakty” (czynna do 25 września w Sali Ratuszowej Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie).

M17 Gazela
Producent: Zakłady Wyrobów Metalowych „SHL”
Lata produkcji: 1968-1970
Silnik: 1-cylindrowy, 2-suwowy, chłodzony powietrzem
Pojemność skokowa: 174 cm³
Moc: 13,5 KM
Prędkość maksymalna: 110 km/h
Zużycie paliwa: 3l/100km